Εγκεφαλικό Επεισόδιο

egkefaliko-epeisodio

Εγκεφαλικό Επεισόδιο

Τι είναι το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδειο; Ποια είναι η σημασία του;

Το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδειο είναι μια πολύ συχνή νόσος της σύγχρονης εποχής, που οφείλεται στην απόφραξη ή την αιμορραγία κάποιου αγγείου του εγκεφάλου. Το αποτέλεσμα είναι να παραβλάπτονται σε άλλωτε άλλο βαθμό πολλές πολύ σημαντικές εγκεφαλικές λειτουργείες του ασθενούς. Πολύ συχνά μπορεί να κινδυνεύει και η ίδια η ζωή του, είτε άμεσα, από το ίδιο το εγκεφαλικό, είτε αργότερα, από τις επιπλοκές του.

Ο ασθενής που επιβιώνει από το εγκεφαλικό επεισόδειο παρουσιάζει μια σειρά από προβλήματα, άλλα από τα οποία βελτιώνονται με τον καιρό και μετά από κατάλληλη φυσικοθεραπεία, λογοθεραπεία κλπ, και άλλα όχι. Έτσι, ανάλογα με την περίπτωση, ορισμένοι ασθενείς επιστρέφουν λίγο πολύ στα προηγούμενα επίπεδα δραστηριότητας τους, ενώ άλλοι, δυστυχώς οι περισσότεροι, εμφανίζουν μικρότερες ή μεγαλύτερες αναπηρίες.

Πώς το εγκεφαλικό επεισόδειο επηρεάζει την θρέψη του ασθενούς; Πώς οδηγεί σε αναπνευστικές λοιμώξεις;

Ένα σημαντικό πρόβλημα που παρουσιάζουν συχνά οι ασθενείς μετά από εγκεφαλικό επεισόδειο, είναι η δυσκολία ή η αδυναμία μάσησης και κατάπωσης. Το αποτέλεσμα είναι αφενός να μην μπορούν να τραφούν επαρκώς και να παρουσιάζουν σταδιακά διαταραχές στη θρέψη τους, και αφετέρου να κινδυνεύουν από εισροφήσεις, δηλαδή από την λάθος κατέυθυνση της τροφής προς τους πνεύμονες. Αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε επανειλημένες αναπνευστικές λοιμώξεις. Η υποθρεψία οδηγεί σε περαιτέρω αδυναμία κινητικότητας και αυτοεξυπηρέτησης του ασθενούς, επιτείνει δηλαδή την αναπηρία του και υπονομεύει το ανοσοποιητικό του σύστημα, τον κάνει δηλαδή πιο ευάλωτο στις λοιμώξεις. Επιπλέον, στην περίπτωση που βρίσκεται μόνιμα στο κρεβάτι, διευκολύνει την εμφάνιση κατακλίσεων και εμποδίζει στη συνέχεια την επούλωση τους. Οι εισροφήσεις, ανάλογα με τη σοβαρότητα τους, οδηγούν σε επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του αναπνευστικού που εκδηλώνονται με πυρετό, βήχα, δύσπνοια και πολλές εκκρίσεις, ενώ όταν είναι μαζικές, οδηγούν σε βαρειές πνευμονίες που απαιτούν συνήθως άμεση εισαγωγή του ασθενούς σε νοσοκομείο και μπορεί να απειλήσουν την ίδια τη ζωή του.

Πώς θα εντοπίσουμε αυτές τις διαταραχές μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδειο;

Σε πολλές περιπτώσεις η αδυναμία του ασθενούς να μασήσει και να καταπιεί αποτελεσματικά είναι εμφανής. Σε άλλες περιπτώσεις θα τον δούμε να χρειάζεται σταδιακά μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να μασήσει και να καταπιεί την τροφή του, ενώ συχνά πνίγεται και βήχει κατά τη λήψη της, και μάλιστα πιο συχνά στα υγρά από τα στερεά τρόφιμα. Η κατάσταση αυτή συνήθως εξελίσσεται αργά και δεν εντοπίζεται αμέσως από το περιβάλον του ασθενούς, μέχρι να παρουσιάσει μια σοβαρή εισρόφηση, ή μέχρι να παρατηρήσουμε ότι έχει περιορίσει σημαντικά την ποσότητα και την ποιότητα της τροφής του και έχει χάσει πολύ βάρος. Εκτός από λίπος οι ασθενείς αυτοί χάνουν επίσης και μυική μάζα. Αυτό γίνεται πιο εύκολα φανερό στις μεγάλες μυικές ομάδες των χεριών και των ποδιών.

Με ποιο τρόπο μπορούμε να βοηθήσουμε τον ασθενή;

Εάν ο ασθενής δυσκολεύεται στη μάσηση, επιλέγουμε μαλακές, κρεμώδεις τροφές και πολτοποιούμε τις υπόλοιπες. Εάν δυσκολεύεται ιδιαίτερα στην κατάπωση των υγρών, προσθέτουμε στα υγρά που του δίνουμε διάφορους πηκτικούς παράγοντες σε μορφή σκόνης, που, ανάλογα με τη δόση, κάνουν τα υγρά παχύρευστα σαν σιρόπι ή και στερεά σαν ζελέ. Στην διατροφή του, μετά από τη συμβουλή του γιατρού, μπορούμε να προσθέσουμε συμπληρώματα διατροφής σε μορφή σκόνης, πόσιμων υγρών, κρέμας ή ζελέ. Έτσι αυξάνουμε τις πρωτεϊνες και τις θερμίδες που προσλαμβάνει και συμπληρώνουμε τις απαραίτητες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Σε περίπτωση που η κατάπωση έχει καταργηθεί τελείως, ο ασθενής πλέον μπορεί να σιτιστεί μόνο μέσα από ειδικό ρινογαστρικό ή ρινονηστιδικό καθετήρα (δηλαδή έναν ειδικό λεπτό σωλήνα που περνά από τη μύτη και οδηγεί στο στομάχι ή το έντερο), ή μέσα από γαστροστομία (δηλαδή από ένα σωλήνα που οδηγεί από το κοιλιακό τοίχωμα στο στομάχι). Στις περιπτώσεις αυτές οι μαγειρεμένες τροφές δεν είναι πλέον κατάλληλες για να καλύψουν τις ανάγκες του ασθενούς. Αντί για αυτές θα πρέπει να τον σιτίζουμε με ειδικά σκευάσματα εντερικής σίτισης, που συνήθως είναι σε υγρή μορφή και σπανιότερα σε μορφή σκόνης που διαλύεται σε νερό. Το είδος και η ποσότητα αυτών των σκευασμάτων πρέπει να αποφασίζεται και να παρακολουθείται από ειδικό γιατρό ή διαιτολόγο.

Συμπέρασμα

Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς μετά από εγκεφαλικό επεισόδειο είναι οι διαταραχές της μάσησης και της κατάπωσης. Αυτό το πρόβλημα δεν πρέπει να το υποτιμάμε ούτε να το παραβλέπουμε, πρώτον διότι οδηγεί σε σταδιακή υποθρεψία του ασθενούς με σοβαρές συνέπειες για την υγεία του και δεύτερον γιατί συχνά οδηγεί σε εισροφήσεις και επικίνδυνες λοιμώξεις του αναπνευστικού. Η αντιμετώπιση του προβλήματος πρέπει να ξεκινήσει με την αναγνώριση του. Ανάλογα με την περίπτωση περιλαμβάνει την χρήση μαλακών τροφών, πηκτικών παραγόντων και συμπληρωμάτων διατροφής ενώ, όταν η κατάπωση είναι αδύνατη, απαιτείται η εισαγωγή ειδικών καθετήρων διατροφής, όπως είναι ο ρινογαστρικός καθετήρας και η γαστροστομία. Σε αυτήν την περίπτωση οι μαγειρεμένες τροφές δεν είναι πια κατάλληλες για τη θρέψη του ασθενούς και απαιτείται η χρήση ειδικών σκευασμάτων εντερικής διατροφής.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies.